ေဝးခဲ့ၾကရေလေသာအခါ

 

ကာရံေတြနဲ ့ေလွ်ာက္္လွမ္း
ငါ့ကဗ်ာလမ္းေၾကာင္းမွာ
ခက္ဆစ္ေတြဖြင့္ဖို ့မလို
အပိုအစာမသြပ္ ခဲ့ပါဘူး

နဂိုအရွိအတိုင္း
မ၇ိုင္းရေအာင္ ဖြဲ ့ဆိုလို ့
ဖတ္ရသူအဖို ့ ေက်နပ္ရင္
ငါ့ရင္က ကဗ်ာ ရွင္သန္ေနမွာပါ...

ကဗ်ာေရးသူ
သူသူငါငါတို ့ဟာ
အလွကိုရွာ ဖန္ဆင္းကာျပ
အလွတန္းဖိုး မညိႈးေစခ်င္
ရင္ခြင္မွာစြဲ ကေလာင္ကိုၿမဲေစခဲ့တယ္..

ေနွာင္တြဲမိတဲ ့သံေယာဇဥ္
ျပန္ေျပာရင္ တမ္းတမိ
တသသည့္အတိတ္ေဟာင္းကို
စိတ္ေျပာင္းလိုတိုင္း ေရးခ်ရင္
ဘယ္ရင္ခြင္မွာပဲေပ်ာ္ေနေပ်ာ္ေန
ေမွ်ာ္ေနေသးတယ္ ပန္းသဇင္....

နန္းဝင္သူမို ့
ေျခြဖို ့မေတြးခဲ့ပါဘူး
ေဝးရမွာ ႀကိဳးေတြဖူးေပမဲ့
ေဝးခဲ့ၾကရေလေသာအခါ
ကဗ်ာပန္းကို ပ်ိဳးမိတယ္...

ကဗ်ာနဲ ့ သဇင္
ဘယ္ယွဥ္ဝံ့ပါ့မလဲ
ညေကာင္းကင္ထဲက လနဲ ့ၾကယ္လို
အလွေတြေရာ ဘယ္လိုတူနိုင္မွာလဲ..
လမင္းသာဖို ့ လူေတြဆုေတာင္းရင္.
လိုခ်င္တာျပည့္ဖို ့ ညကၾကယ္တို ့
ေၾကြက်လို ့ေပးရတာ မဆန္းပါဘူး...

ဟုတ္ပါတယ္မဆန္းဘူး
ကဗ်ာေတြ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးစပ္
သဇင္ အတြက္ေပးဆပ္ေနဦးမွာ
တို ့ေတြ....
ေဝးခဲ့ၾကရေလေသာအခါ........