(စေလဦးပုည)ေရးသားေသာအလွဘြဲ ့

ထိတ္စရာလိပ္ျပာလႈပ္
ၿပိတၱာရုပ္သဖြယ္
မဲခ်က္ကကဲထက္ၾကြယ္သည္
ကၽြဲနက္၀ယ္မျခား။
ဂ်ီးသူေဌးမီးေသြးငိုသည္
က်ီးေမႊးကိုရႈ့ံးရတကား။
ညစ္ေထးလုိ႔ ျပစ္ေထြးေမွာင္သည္
သစ္ေစးေရာင္ အလား။
အနက္တြင္ မက္လင္သားပါပဲ
မ်က္ျမင္အား အမွန္။
အမူတြင္ ငါးခူရႈံးရ
လဒူမုန္႔ ကၽြမ္းသည့္သ႑ာန္။
သပိတ္ႏွင့္ ငခ်ိတ္ဆန္လို
မနိပ္ဟန္ ဆင္ကြဲပါ့
မင္ခဲႏွင့္ ပုလင္းဖင္လို မဲေမွာင္လို႔ညိဳ။
မီးေလာင္သည့္ တံုးငုတ္တိုမွာ
ပံုးစုတ္ကို စြပ္ထားသို႔ေလး။
( စေလ ဦးပုည )

အရူးလို ့ပဲေခၚလိုက္ပါ

ဓါးသြားျမျမထက္ကပ်ားရည္တစ္စက္
အငမ္းမရလ်က္ခဲ့တဲ့ကိုယ္
အရူးလို႔ပဲေခၚလိုက္ပါေတာ့
ႏွလုံးသားမွာအမုန္းပြားရေလာက္ေအာင္
အျပစ္တစ္စုံတရာမရွိေလေတာ့
အမုန္းခံလူသားဘဝနဲ႔
သူ႔ကိုခ်စ္ၿမဲခ်စ္ေနပါရေစ....
ဒီလိုဆို....
အရူးလို႔ပဲေခၚလိုက္ပါ
အလွကြန္ယက္
ဘဝႏြံဘြက္ထဲမွာ
မလူးသာမလြန္႔သာ
လႈပ္ေလျမဳပ္ေလ
ရုန္းေလနစ္ေလ
သတိထားမိလိုက္ေပမဲ႔
အသိတရားမရနိုင္တဲ့ကိုယ္
အရူးတကာ့အရူးထဲ
အခ်စ္ရူး"ဒို႔"ကို
အရူးလို႔ပဲေခၚလိုက္ပါေတာ့
ဒီက....ေက်နပ္ေနပါ့မယ္။

(အခ်စ္ရူးမ်ားသို႔)

ေမာင္လွမ်ိဳး(ခ်င္းေခ်ာင္းၿခံ)

ငါး

ငါးအေသေကာင္ လုိခ်င္ရင္
ေစ်းမွာ၀ယ္ပါ။
ေၾကာက္လန္႕ေနတဲ့ ငါးတစ္ေကာင္လုိခ်င္ရင္
ပုိက္ကြန္ေတြနဲ႕ ဖမ္းပါ။
ဒဏ္ရာရေနတဲ့ ငါးတစ္ေကာင္လုိခ်င္ရင္
ငါမွ်ားခ်ိတ္မွာ အစာတပ္ၿပီး မွ်ားပါ။
အရုပ္နဲ႕တူတဲ့ ငါးတစ္ေကာင္လုိခ်င္ရင္
မွန္ေတြနဲ႕ လုပ္ထားတဲ့ ေရကန္အတုထဲမွာ ေမြးပါ။
ငါးအစစ္တစ္ေကာင္ လုိခ်င္ရင္ေတာ့
ေက်ာက္ေဆာင္တစ္ခုလုိ ရပ္ေနပါ။
ရင္ဘတ္ကုိ ဖြင့္ထားပါ
လမ္းမွားလာတဲ့ ငါးအစစ္တစ္ေကာင္က
မင္းရဲ႕ ႏွလုံးသားကုိေတာင္
၀င္ၿပီး တုိးေခြ႕သြားလိမ့္မယ္။
အသက္ရႈသံေတြနဲ႕
ေရလႈိင္းေတြကုိ ဖန္ဆင္လုိက္တဲ့အခါ
ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ကစားေနမယ့္
ငါးအစစ္တစ္ေကာင္ကုိ ရရွိမွာ
မင္းရဲ႕လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႕ သူ႕ုကုိ
ဖမ္းဖုိ႕ မႀကိဳးစားတဲ့အထိေပါ့။ 

အခ်စိတ္ျဖင့္ၾကည့္ျမင္ျခင္း

ငါတို႔ရဲ႕လမ္း ဒီမွာပဲခြဲထြက္လိုက္ၾကပါစို႔

 အဆံုးသတ္ တမ္းတေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြလည္းဆံုးၿပီ….

 သူ႔ရဲ႕……အေတာင္ပံေတြကိုလည္း ကိုယ္တိုင္ရိုက္ခ်ိဳးခဲ႔ၿပီ….

 ေသာင္ျပင္ေပၚက ေျခရာေတြရဲ႕ အလြမ္းေတြဟာ

 ဒီေရမတက္ခင္ထိေတာ့ ရွိေနမွာပါ 

မခ်စ္လို႔ေတာ့မဟုတ္ဘူး 

ဆက္ေလွ်ာက္လွမ္းဖို႔ ေျခေထာက္ေတြက အားအင္မရွိ….

 ဘ၀ကနိမ္႔လို

႔ 

စိတ္ေတာ့ျမင့္ျမင့္ ထားပါရေစ

 ထမင္းရည္ေသာက္တာလည္း…မၾကည့္ရက္ဘူး

 တဲအိုပ်က္မွာေနတာလည္း …မၾကည့္ရက္ဘူး

 ရယ္သံမ်ားၾကား ငိုေၾကြးေနမွာကို ပိုေတာင္မၾကည့္ရက္ဘူး 

အဲဒီလိုၾကိတ္မွိတ္ခံစားရင္း ဟိုး….အေ၀းဆီမွာေတာ့ 

 တိမ္ေတြထြန္းလင္းေတာက္ပေနလိမ့္မယ္…။

ခ်စ္သူအတြက္အမွာစာ

ေဝးေနတဲ့အခ်ိန္း......
အၿမဲသတိရေနာ္....
သတိရတိုင္းမေတြ႔ရခ်ိန္မွာ.....
ရင္ခုန္သံေတြျပန္ၾကားေယာင္ေနာ္.....
ရင္ခုန္သံေတြမၾကားနိဳင္ခ်ိန္မွာ....
အိပ္မက္ေတြထဲထည့္မက္ေနာ္.....
အိပ္မက္ေတြထဲမပါနိင္ခ်ိန္မွာ.....
မသိစိတ္ထဲကလြမ္းေနပါေနာ္.....
လြမ္းေနတဲ့အခ်ိန္တိုင္းလည္း.....
တိုးတိုးၿပီးခ်စ္ေနာ္....
ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ေဝးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ.....
အရင္ကထက္သစၥာရွိေပးပါေနာ္.....။
(ေဝးကြာခ်စ္သူမ်ားသို႔)

အျဖဴေရာင္သူငယ္ခ်င္း

 


အျဖဴေရာင္စာရြက္ေလးတစ္ရြက္
အသိတတ္စ ငယ္ဘ၀မွာ
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္
ေပးခဲ့ဖူးတယ္။ ။

"ကၾကီး ခေခြး ငါတို႔ေရး
Aရယ္ Bရယ္တို႔ေရြးခ်ယ္
ပညာတတ္ႀကီး ျဖစ္ဖို႔ကြယ္
ဆရာၾကီးလည္း လာခဲ့ပါ
ဆရာမႀကီးလည္း လာခဲ့ပါ
စာေတြရတဲ့ ဒီေန႔မွာ
သားသားေလးကို မုန္႔ေကၽြးပါ "တဲ့

မ်က္ရည္ေတြ တစ္ေ၀့ေ၀့လည္
အေတြးအိမ္ထဲ
မ်က္ႏွာငယ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း
မင္းကို ငါ သတိရတယ္ကြာ။ ။

ခြဲခြါျခင္း လမ္းဆံုးမွာ
မ်က္ရည္တစ္ခုသာ
လက္ေဆာင္ေပးနဳိင္တဲ့
ငါ့ကိုယ္ငါ
နာက်ည္းမိသလို။ ။

အတိတ္ပံုရိပ္ကို
စာစုတစ္ခုလို စုပံုေရးသားခဲ့တဲ့
မင္းအတြက္ေတာ့ တန္ဖိုးၾကီးတာေပါ့။ ။

ဒါေပမယ့္…
ငါငိုတာ… သံေယာဇဥ္
မင္းေပးတဲ့ စာရြက္ကေလးက
အသိတရား တစ္ခုရဲ႕ အစ။ ။

အလွမ္းေတြေ၀းကြာ
နံရံေတြျခား တံတိုင္းေတြမ်ား
ေရျပင္ သစ္ေတာမ်ားစြာက
သူငယ္ခ်င္း… မင္းနဲ႔ငါ့ကို
ျပန္ဆံုဖို႔ရာ ေစာင့္ပါအံုးလို႔
ေန႔တိုင္း လာလာေျပာေနသလို။ ။

ငါ့ေမးလ္ထဲကို ပို႔ ပို႔လာတဲ့
မင္းဓါတ္ပံုေတြ စားသားေတြက
စာရြက္ေလးထက္ ရင့္ေရာ္ေနပါလား။ ။

မင္းဓါတ္ပံုကို ကိုင္ၾကည့္ေနတဲ့
ငါ့လက္ကို ငါျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့
အိုမင္းျခင္းထဲ စေမ်ာေနပါလား။ ။

ခ်စ္ေသာ သူငယ္ခ်င္းေရ…
ငါတို႔ ႏွစ္ေယာက္ ခြဲသြားရတဲ့ သက္တမ္းေတြက
ငါတို႔ရဲ႕ လက္ရွိကို ေဖၚျပေနၾကၿပီ။ ။

ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ သံေယာဇဥ္ေတြကို
အိုေဟာင္းေနတဲ့ အျဖဴေရာင္ စာရြက္ေလးက သိသလို
ငါ ငိုထားတဲ့ မ်က္ရည္ကႀကိဳးစကို ရွည္ေစတယ္။ ။

ျပန္လာပါေတာ့ သူငယ္ခ်င္းရာ
ငါတို႔ အတူတူ အိုမင္းရေအာင္လို႔။ ။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသဝဏ္လႊာ

ရန္ျဖစ္ျပီးမွ
ျပန္ခ်စ္ၾကတာ
သဘာ၀ ပါကြယ္။

စစ္ျဖစ္ေနတဲ့ ကာလ
အခ်စ္မ်က္ရည္ေတြ
အခါခါက်ေတာ့ ..
ရင္ထဲက
တသသ နာလြန္းတယ္။

အခြဲႏိုင္မွန္း သိလ်က္နဲ႔
စကားႏိုင္လု ၊
သ၀န္တိုမႈေတြ
တျဖည္းျဖည္းစု

စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြ က....
ျမင့္သထက္ျမင့္
ရန္ျဖစ္တဲ့ အဆင့္ကို
မာန္၀ံ့ျပီး တက္ခဲ့ၾကတာ
ဘယ္သူမွားသလဲ ကြယ္ ။

အခ်စ္ရယ္..
ရန္မျဖစ္ေၾကး
ျပန္စစ္ေဆးၾကမယ္ဆိုရင္ ..
နင္လည္း .. နာ ၊ ငါလည္း ..နာ
နင္လည္းလြမ္း .. ငါလည္း လြမ္း
နင္လည္း .. ငုိ၊ ငါလည္း..ငို
ကမာၻျပိဳမတတ္ပါဘဲကြယ္။

ခ်စ္သူ အခ်င္းခ်င္း
တိုက္တဲ့စစ္
မုန္းလို႔မွ မျဖစ္ဘဲ ။

မုန္းေမ့လို႔ မရၾကမယ့္ အတူတူ
( စစ္မျဖစ္ေၾကး )
ေဟာ့ဒီ အခ်စ္လက္ေရးနဲ႔
( ျငိမ္းခ်မ္းေရး သ၀ဏ္လႊာေလး)
နင့္ကို .. ေပးလိုက္ပါရေစ။

ေန႔လည္း.. လြမ္း ၊ ညလည္း ..လြမ္း
မ်က္ရည္တစမ္းစမ္း နဲ႔
ရန္ျဖစ္ျပီးမွ ၊ ျပန္နမ္းမိတဲ့ .. အနမ္း
ငါ့ရင္ထဲ
ပိုလြမ္းသြားရျပန္ျပီကြယ္ ။

လမ္းခြဲျခင္း ဝမ္းနည္းျခင္း

ေတြးေလတုိင္း မ်က္ရည္ဝုိင္း
ရင္လႈိင္းထက္က ၾကင္သူေရ
သူမၾကင္နာ ခ်န္ထားရက္လုိ႔
ရင္မွာေလ ခံစား..ေပါက္ကြဲရင္း
ဗေလာင္ဆူတဲ့ ႏွလုံးသားတခြင္မွာ
အလြမ္းမုိးေတြ ေစြခဲ့ျပီေလ...။

တသက္တာ မထိခုိက္ဖူးတဲ့
ျဖဴစင္ေသာ ေမတၱာေတြနဲ႔
လြတ္လပ္စြာ ေနထုိင္ရင္း
ပန္းတစ္ပြင့္ကုိ
နမ္းရႈိက္မိခဲ့တယ္..
အခုေတာ့....
ေမွ်ာ္ေလတုိင္း ေဝး...
ေတြးေလတုိင္း ေဆြး...
ဒဏ္ရာေတြ ရင္မွာ ခစားရင္း
ရင္လႈိင္းခတ္သံေတြ
ဒီဇင္ဘာည
ေဆာင္းတစ္ညမွာ
ရာသီမဟုတ္တဲ့
မ်က္ရည္မုိးစက္ေတြ
ငုိခ်ခဲ့ျပီေလ....။

ေဆးဆုိးထားတဲ့ ပန္းတစ္ပြင့္ကုိ
နမ္းရႈိက္မိတဲ့ အမွားတစ္ခုက
ကုစားမရတဲ့ ေရာဂါတစ္ခုျဖစ္ခဲ့
အဆိပ္ရွိပါလ်က္ သိသိရက္နဲ႔
ျပင္မရတဲ့ အနမ္းတစ္ပြင့္က
ခုံမင္တက္မက္ရင္း ခရီးဆက္
မ်က္ရည္စက္နဲ႔ ပူေလာင္ရင္း
ႏွင္းစက္ေတြလည္း ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ျပီေလ..။

အေျဖသိတဲ့ ပုစၦာက
မ်ဥ္းျပဳိင္ႏွစ္ခုၾကား
စည္းမ်ဥ္းေတြ ကာရံရင္း
အမွတ္တစ္ သခၤန္းစာတစ္
ျပီးဆုံးသြားျခင္း အဓိပၸာယ္လား...။

စည္းဝုိင္းေတြ ကာရံထား
မတူညီတဲ့ လမ္းႏွစ္ခုၾကား
ေရြးခ်ယ္ျခင္း ရလာဒ္က
လမ္းခြဲျခင္းတဲ့လား...။

လမ္းခြဲျခင္း ဝမ္းနည္းျခင္း
နံရံေတြျခားလုိ႔ ကာရံတံတုိင္းေတြ
စည္းခ်က္ခ်.....
မညီမွ်တဲ့ ဘဝေပတံက
မ်ဥ္းျပဳိင္ႏွစ္ခုၾကား
သခၤန္းစာ အသစ္တစ္ခုအတြက္
လမ္းခြဲျခင္း ရလာဒ္တဲ့လား...။ 

ေမာင္လွမ်ိဳး(ခ်င္းေခ်ာင္းျခံ)

***+ငါ+***

ငါ့မွာလည္းငါ၊သူ႔မွာငါနွင့္
ငါ့ငါသူ႕ငါ၊ေတြ႕ၾကခါဝယ္
ငါနွင့္ငါဆင္း၊ငါစစ္ခင္းလွ်က္
ပူျပင္းလ်ံရဲ၊ငါေပါက္ကြဲ၏။
ငါေကာင္းကိုရွာ၊ငါဆိုးခြာေသာ္
ကြာေလသည္သို႔၊ျဖစ္သျမိဳ႕လည္း