ဖားနွင့္ႏြား (The Frog And The Ox)

တစ္ခါတံုးကေပါ့.....
ေန ့လည္ခင္းတစ္ခုမွာ ေရကန္ အနီးက စားတစ္ခုမွာ လွပထြားက်ိဳင္းျပီး စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းေအာင္
လွတဲ ့ ႏြားတစ္ေကာင္ ရွိပါတယ္။အဲဒီႏြားက ေရကန္စပ္မွာရွိေနတဲ ့ ရိုင္းရိုင္းျပျပ ဖားတစ္ေကာင္ကို သတိျပဳ
မိလိုက္သတဲ့။ထိုဖားကေလးကလည္းပဲ ႏြားရဲ့အလွအပ ထြားက်ိဳင္းမႈကို သတိျပဳမိပါတယ္။သတိျပဳမိလိုက္ေတာ့ သေဘာက်သြားတယ္။အဲလို သေဘာက် တဲ့အခ်က္ကေန မနာလို
ဝန္တိုစရာျဖစ္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။

           ထိုအခ်ိန္ ဖားကေလးက " ေဟာ..ၾကည့္ၾကစမ္း..သိပ္လွတဲ့ ႏြားၾကီးပဲ" လို ့ သူ ့ရဲ့သူငယ္ခ်င္း
ေတြကို ေအာင္ေျပာလိုက္တယ္။ေနာက္ထပ္ ဖားကေလးကေျပာလိုက္ပါေသးတယ္။ "သူက ထြားက်ိဳင္းၾကီးမာ လွပတာ မွန္ပါတယ္..တကယ္လို ့ငါသာၾကီးေအာင္ ထြားေအာင္ လုပ္လိုက္မယ္ဆို
သူ ငါ့ေလာက္မၾကီးနိုင္ မထြားနိုင္ပါဘူး"တဲ့။

       ေျပာၿပီးခ်ိန္မွာ ဖားကေလးက ေလကိုရွဴသြင္းၿပီး သူ ့ခႏၶာကိုယ္ ၾကီးလာေအာင္လုပ္လိုက္တယ္...
ၿပီးေတာ့ သူ ့သူငယ္ခ်င္းေတြ ကို ေမးလိုက္တယ္။ "ဘယ္လိုလဲ ငါသူ ့ေလာက္ ႀကီးလာၿပီမဟုတ္လား"တဲ့
သူငယ္ခ်င္းေတြက ျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္.."မႀကီးပါဘူးကြာ"တဲ့

         ဒါေၾကာင့္ ဖားကေလးက ေလးေတြ သြင္းရွဴၿပီး ကိုယ္ ကို ေဖာင္းေအာင္ ကားေအာင္လုပ္တယ္..
လုပ္ၿပီးေတာ့ သူ ့ေလာက္ ငါႀကီးၿပီးလားေမးပါတယ္။သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း မရပါဘူး မႀကီးပါဘူး...ေနာက္ထပ္ ဆက္မလုပ္ပါနဲ ့လို ့ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမဲ ့ဖားေလးက ဆက္ၿပီးႀကီးေအာင္ ထြားေအာင္လုပ္ပါတယ္။

          ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ဖားကေလးရဲ့ ခႏၶာကိုယ္ဟာ ေပါက္ကြဲသြားပါသတဲ့။

     ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲကြယ္ ။။ပံု ျပင္ထဲကဖားကေလးလို သူငယ္ခ်င္းတို ့ဘဝမွာ ကိုယ္နဲ ့ မသင့္ေတာ့ မလိုက္ဖက္ မတန္အပ္ေသာ အရာေတြ ဖန္တီးျခင္းကို ဆင္ျဖင္နိုင္ပါေစ..မဆင္ျခင္နိုင္လွ်င္ ဖားကေလးလို ဘဝဆံုးသည္အထိေပးဆပ္ရတတ္ပါတယ္။ မျဖစ္နိုင္ဘူးဟု ဘယ္ခါမရွိဆိုေသာ
 စကားလည္းရွိပါ၏ သို ့ေသာ္ညားလည္း ထိုစကားသည္ ႀကိဳးစားျခင္းဆႏၵကို လႈံေဆာ္ အားေပးေသာ စကားျဖစ္ေလ၏။
ထမင္းအိုးပူထဲ လက္ထည့္ရင္ ပူတတ္ပါတယ္။ပူမွန္းသိရက္နဲ ့ထည့္ရင္ေတာ့ ဒါကိုႀကိဳးစားတယ္လို ့မေခၚထိုက္ပါဘူး။

              အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ပါေစးးးးးးးးးးး ရင္ခုန္ရသူ

Bruce Lee ေျပာတဲ့ မွတ္သားဖြယ္ရာ စကားမ်ား

(၁) အသိအပညာ ဗဟုသုတဆိုတာ သင့္ဘဝအတြက္ အေကာင္းဆံုး လက္နက္ေတြပါပဲ။ အဲဒီဗဟုသုတေတြကို ေလးစားလိုက္နာဖို႔ေတာ့ လိုတယ္။

(၂) သင့္ဘဝကို ခ်စ္တယ္ဆိုရင္ အခ်ိန္ေတြကို မျဖဳန္းမိပါေစနဲ႔။ ဘာလို႔ဆုိေတာ့ အခ်ိန္နဲ႔ ဘဝဆိုတာ ေလးကို တည္ေဆာက္ထားလို႔ပါ။

(၃) အခြင့္အေရးရျပီ ဆိုတာနဲ႔ အသံုးခ်တတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။ ဘာလို႔ဆိုေတာ့ အခြင့္အေရးဆိုတာ ခဏခဏမရလို႔ပါ။

(၄) ခက္ထန္မာေၾကာေနတဲ့ မာန္မာနေတြကို ေလ်ာ့ခ်လိုက္ပါ။ ဥပမာ - ဝါးပင္ေတြ အရမ္း အပင္ျမင့္ေသာလည္း ေလယူရာကို တိမ္းျပီး ယိမ္းႏြဲ႔လိုက္ပါ တတ္ၾကပါတယ္။ ေလေၾကာင့္ က်ိဳးၾကသြားတယ္ဆိုတာ မရိွပါဘူး။

(၅) အနာဂတ္မွ ဘာလုပ္ရမလဲဆိုတာ အျမဲေတြးထားပါ။

ေက်ာ္လင္းနိုင္ (ရိုးရာေလး)

က်ားကေၾကာက္ရတဲ့ ေျမေခြး

နည္းစနစ္က်က်အေတြးအေခၚ

က်ားကၾကာက္ရတဲ့ ေျမေခြး

တစ္ခါေတာ့ က်ားတစ္ေကာင္ဟာ အမဲလိုက္ရင္းနဲ႕ ေျမေခြးတစ္ေကာင္ကို အရွင္ဖမ္းမိလိုက္ပါတယ္။အဲဒါနဲ႕ ေျမေခြးကို စားမလို႕ျပင္တဲ့အခါ ေျမေခြးက စကားထေျပာသတဲ့

"အို အသင္က်ား က်ဳပ္ဟာ အသင္စားလို႕မရဘူး ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ က်ဳပ္ဟာ မိုးနတ္မင္းလႊတ္လိုက္တဲ့ သားရဲေကာင္တို႕ရဲ႕ ဘုရင္ျဖစ္လို႕ပဲ"

က်ားက ထရယ္လိုက္တယ္ ၿပီးေတာ့ " ေကာင္းၿပီ မင္းကိုယ္မင္း သားေကာင္ေတြရဲ႕ ဘုရင္လို႕ဘယ္လိုသက္ေသျပမလဲ "

ေျမေခြးကေတာ့ " က်ဳပ္ ေတာအတြင္း လမ္းေလွ်ာက္သြားမယ္ ခင္ဗ်ားက်ဳပ္ေနာက္ကလိုက္ခဲ့ က်ဳပ္ကိုျမင္ရင္ ေတာေကာင္ေတြအားလံုး ေၾကာက္လန္႕ၿပီးထြက္ေျပးၾကလိမ့္မယ္"

က်ားကလဲ သေဘာတူလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ေျမေခြးေနာက္က လိုက္တယ္။ ေျမေခြးသြားတဲ့လမ္းတစ္ေလွ်ာက္က ယုန္ေတြ၊သမင္ေတြ ၊ဒရယ္ေတြဟာ ေျမေခြးကို ျမင္တာနဲ႕ ထြက္ေျပးၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့သူက ေျမေခြးကို ေၾကာက္တာမဟုတ္ဘူး၊က်ားကို ျမင္လို႕ ေျပးၾကတာပါ။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေျမေခြးက ဘယ္လိုလဲ ယံုၿပီလား လို႕ေျပာၿပီး လွည့္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ကိုေရႊက်ားၾကီး ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႕ ေတာထဲကို တစ္ခ်ိဳးထဲ လွည့္ေျပးပါေတာ့တယ္. . .

ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲ
ပံုျပင္ကို ဖတ္ရင္း သင္ခန္းစာတစ္ခုခု ရၾကပါေစ

ေမာင္စိုင္း

အိုင္းစတိုင္းက ဒီလိုေျပာတယ္

(၁) အျမဲတန္း သိခ်င္စိတ္ကို ျပင္းျပင္ေနပါေစ
(၂) ဘယ္အရာကိုမွ မိမိနွင့္ မဆိုင္သလို မေနပါနဲ႔

(၃) ေရာက္ရာေနရာမွာ အာရံုစူးစိုက္ပါ
(၄) မွားေနတဲ့ အေတြးအေခၚ အယူအဆေတြကို ျပင္လုိက္ပါ
(၅) အခ်ိန္ကို တန္ဖိုးရိွေအာင္ အသံုးခ်ပါ
(၆) အသိပညာ ဗဟုသုတေတြကို ၾကြယ္ဝေအာင္ၾကိဳးစားပါ
(၇) မိမိကိုယ္ကုိယ္ စည္းကမ္းတက် ေကာင္းမြန္ေအာင္ ေနထိုင္လိုက္ပါ
(၈) သူတစ္ပါး စကားေျပာေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ နားေထာင္ပါ။ စကားကို လုမေျပာပါနဲ႔။
(၉) ဘဝဟာ တိုတိုေလးမို႔ အရာရာကို အေကာင္းဘက္မွ ျမင္နိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ
(၁၀) မဆုတ္မနစ္ေသာ အပတ္တကုတ္ၾကိဳးစားေသာ လံု႔လ ဝီရိယ ရိွဖို႔ေတာ့ လိုတယ္။

ေက်ာ္လင္းနိုင္ (ရိုးရာေလး)

ေပ်ာ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္

(၁) မိမိဘဝကို တစ္ျခားသူေတြနဲ႔ မႏိႈင္းယွဥ္ပါနဲ႔။
(၂) ေန႔တိုင္း လူသံုးေယာက္ကို အနည္းဆံုး ျပံဳးျပနိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။
(၃) အေဝးေရာက္ေနတယ္ ဆိုရင္ မိသားစုထံ ခဏခဏ ဖုန္းေခၚပါ။
(၄) ရည္မွန္းခ်က္ ဦးတည္ခ်က္ တစ္ခု သတ္မွတ္လိုက္ပါ။
(၅) လူတိုင္းအေပၚမွာ သံသယစိတ္ေတြ ကင္းစင္ပါေစ။
(၆) အားတဲ့အခ်ိန္မွာ အသက္ ၇၀ ေက်ာ္မ်ား (သို႔) အသက္ ၆ နွစ္ေအာက္ ကေလးမ်ားနွင့္ အခ်ိန္းျဖဳန္းလိုက္ပါ။
(၇) အေကာင္း အဆိုးကို ခြဲျခားတတ္ပါေစ။
(၈) မည္သူ႔ကိုမွ မမုန္းမိပါေစနဲ႔။
(၉) အိပ္ယာဝင္တိုင္း စဥ္းစားပါ။ " ငါ ဒီေန႔ ဘာေတြ လုပ္ခဲ့လဲ။ မေန႔က ငါ နဲ႔ ဒီေန႔ ငါ ဘာေတြ ကြာျခားသြားလဲ " ဆိုတာကို
(၁၀) စိတ္ကို ၾကည္ႏႈးေစမယ့္ ေနရာေလးေတြမွာ တစ္ပတ္တစ္ၾကိမ္ေလာက္ သြားေနျဖစ္ပါေစ။  
ေက်ာ္လင္းနိုင္ (ရိုးရာေလး)

လင္းယုန္ငွက္ပုံျပင္

 လင္းယုန္ငွက္ပုံျပင္
------------------------

လင္းယုန္ငွက္ဟာကမၻာေပၚမွာ အသက္အရွည္ဆုံးငွက္
တစ္မ်ိဳးျဖစ္ျပီး အသက္ (၇၈) နစ္အထိအသက္ရွင္ေန
ထိုင္နိူင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ သူတို႔ဟာ အသက္ရွည္ရွည္
ေနနိူင္ဖို႕အတြက္ သူတို ့ရဲ႔အသက္(၄၈)နွစ္မွာ ခက္ခဲ
တဲ့ျဖစ္စဥ္အတြက္ အေရးႀကီးတဲ႕ဆုံးျဖတ္ခ်က္တစ္ခု
ကိုခ်ႀကရပါတယ္။

သူ႕အသက္ (၄၈) နွစ္ေရာက္တဲ့အခါမွာ သားေကာင္ကို
ဖမ္းဖို႕အတြက္သူ႕ရဲ႕လက္သည္းေတြဟာ စတင္ပ်က္စီး
လာပါတယ္။ ႏွဳတ္သီးေတြကလဲရင္ဘတ္ထိေအာင္ရွည္
လာျပီးေနာက္ ေကာက္လာျပီး အေတာင္ေတြကလဲ
အရမ္းေလးလာပါတယ္။ အေမႊးေတြကလဲအရမ္းထူလာ
တဲ့အတြက္ပ်ံရတာလဲအရမ္းပင္ပန္းလွပါတယ္။ သူ႔မွာ
ေရြးခ်ယ္စရာႏွစ္လမ္းပဲရွိပါတယ္။ ဒီအတိုင္းေနျပီးဘာမွ
မလုပ္ေတာ႔ပဲအေသခံမလား၊ နာက်င္ခက္ခဲတဲ့ျဖစ္စဥ္တစ္ခု
ကိုျဖတ္သန္းျပီးအသက္ဆက္ရွင္မလားဆုိတာပါပဲ။ မစြန္႕
စားပဲေသရတာထက္စာရင္ စြန္႕စားျပီးေသရတာကပိုၿပီး
ျမတ္ပါလိမ္႔မယ္။

ဒါေႀကာင့္အလြန္ျမင့္တဲ႔ေတာင္တစ္ခုဆီပ်ံသန္းသြားျပီး
အသိုက္တစ္ခုတည္ေဆာက္လိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ႔
ထပ္မပ်ံသန္းပဲ အဲဒီမွာပဲနားေနပါတယ္။ နာက်င္ခက္ခဲ
တဲ့ျဖစ္စဥ္ကိုေက်ာ္ျဖတ္ဖို႔အစကေနအဆုံးထိရက္ေပါင္း
(၁၅၀) ႏွစ္ထက္ဝက္နီးပါးၾကာျမင့္ပါတယ္။

သူဟာပထမဦးဆုံး သူ႕ရဲ႕နုတ္သီးကိုေက်ာက္ေဆာင္နဲ႕
ရိုက္ျပီးျဖဳတ္ျပစ္ရပါတယ္။ သည့္ေနာက္မွာေတာ့သူရဲ့
ႏွဳတ္သီးအသစ္ထြက္လာတဲ့အထိတိတ္ဆိတ္စြာနဲ႔ေစာင့္
ဆိုင္းေနခဲ႔ရပါတယ္။ ႏွဳတ္သီးအသစ္ထြက္လာခ်ိန္မွာ
ဒီႏုတ္သီးနဲ႔ပဲ ေျခသည္းေတြကို တစ္ခုျပီးတစ္ခုဆြဲႏွဳတ္
ျပစ္ရပါတယ္။ ေျခသည္းအသစ္ေတြထြက္လာခ်ိန္မွာ
သူ႕ရဲ့အေတာင္ေတြကိုတစ္ခုျပီးတစ္ခု ႏုတ္ျပစ္ရျပန္
ပါတယ္။ အေတာင္ပံအသစ္ေတြထြက္လာခ်ိန္မွာေတာ့
သူ႕ရဲ႕ခက္ခဲစြာျဖတ္သန္းရတဲ႔ ရက္ေပါင္းက (၁၅၀)
ၾကာသြားပါတယ္။ သည့္ေနာက္မွာေတာ႔ သူဟာ
ပ်ံသန္းနိူင္ၿပီျဖစ္ျပီး ေနာက္ထပ္ႏွစ္ေပါင္း (၃၀) ၾကာ
အသက္ (၇၈) ႏွစ္အထိ အသက္ရွင္ေနထိုင္နိူင္ပါ
ေတာ့တယ္။

ဒီအျဖစ္အပ်က္ကေတာ့ (change) ဆိုတဲ႕ေျပာင္းလဲ
မူကိုေျပာခ်င္တာပါ။ တစ္ခါတစ္ရံမွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ ့
ေတြဟာ ဘဝအသစ္အတြက္ ခက္ခဲတဲ့ဆုံးျဖတ္ခ်က္
ေတြခ်ၾကရပါတယ္။ ဘဝကိုေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္
နဲ႔ ဆက္လက္ျဖတ္သန္းခ်င္ရင္ေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔
ရဲ႕အက်င္႔ဆိုးေတြ ထုံးစံေတြကိုလႊင့္ပစ္ရပါလိမ္မယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ဟာ အေတြးအေခၚအသစ္ေတြကို
လက္ခံခ်င္စိတ္ရွိတာနဲ႕အမ်ွ အေတြးေခၚေဟာင္းေတြ
ကိုစြန္႔ပစ္ရလိမ္႔မယ္။ ကိုယ္႔ရဲ့အစြမ္းအစေတြေဖာ္ထုတ္
နိူင္ျပီး လွပတဲ႔အနာဂတ္အသစ္ေတြကို တည္ေဆာက္
နိူင္ရပါမယ္။

တိရိစၧာန္ျဖစ္တဲ႔ လင္းယုန္ငွက္ေတာင္သူ႕ခႏၶာကိုယ္မွာ
ရွိတဲ့မလိုလားအပ္တဲ့အဂၤါအစိတ္အပိုင္းကို ႏုတ္ပယ္နူိင္
ေသးရင္ အသိဉာဏ္ရွိတဲ႔လူသားေတြကေရာ ကိုယ့္
ကိုယ္ကို အေျပာင္းအလဲ မလုပ္နိူင္ၾကေတာ့ဘူးလား။
လင္းယုန္ငွက္ဟာ နာက်င္ခက္ခဲစြာေျပာင္းရတာပါ။
လူသားေတြျဖစ္တဲ႔ကြ်န္ေတာ္တို႔က နာက်င္စရာမရွိပဲ
"အေတြးအေခၚအေဟာင္း အမူအက်င္႔အေဟာင္း
မေကာင္းတဲ႔စရိုက္ ေတြကိုမစြန္႔လႊတ္နိူင္ၾကဘူးလား
မေျပာင္းလဲ နိူင္ႀကဘူးလားဒီအတိုင္းဆက္သြားမလား"
ဆိုတာ စဥ္းစားေစခ်င္ပါတယ္။ တစ္ခုခုရႀကပါေစ။ 

credit>>>>Luu Phyu
copy from ‪#‎KoNaing‬
format, proofread & picture: Hlaing Bwa

အိုးတစ္လံုး၏ ဘဝ(ပံုျပင္)

အိုးတစ္လံုးရဲ႕ ဘ၀

တရုတ္ဟန္မင္းဆက္ေခတ္ကထင္ရွားခဲ့တဲ့ ပံုျပင္ေလးပါ။
တစ္ခါေတာ့ ဘုရင္ၾကီးဟာ ကို အလြန္လွပတဲ့ အိုးတစ္လံုးလက္ေဆာင္ဆက္သသတဲ့။ ဘုရင္ၾကီးဟာ အဲဒီအိုးကို လွပလြန္းလို႕ သူ႕အိပ္ေဆာင္ကုတင္ရဲ႕ ေဘးနားမွာ စင္တစ္ခုလုပ္ၿပီးထားရွိတယ္။

ညေရာက္တဲ့အခါ ဘုရင္ၾကီးက အိုးကို ေသခ်ာၾကည့္ၿပီး " အိုးရယ္ မင္းဘာလို႕ ဒီေလာက္လွပေနတာလဲ " လို႕ေမးတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ အိုးက ထူးဆန္းစြာလႈပ္လာၿပီးေတာ့ လူလိုစကားေျပာသတဲ့" ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဒီလိုအိုးမျဖစ္ခင္က ရႊံ႕ေစးတံုး တစ္တံုးသာျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေန႕ေတာ့ အိုးလုပ္တဲ့လူဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ယူသြားၿပီးေတာ့ သူ႕လက္ေတြနဲ႕ အျပင္းအထန္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေခ်ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းခံရခက္ၿပီး နာက်င္တာေၾကာင့္ အိုးလုပ္သူကို ရပ္ဖို႕ေျပာပါတယ္။ သူကေတာ့ အခ်ိန္မက်ေသးလို႕ပါတဲ့

ေနာက္ေတာ့သူဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို လည္ေနတဲ့ သစ္သားျပားေပၚတင္ၿပီး လွည့္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းေတြ အရမ္းမူးၿပီး စိတ္ေတြ တကယ္ရႈပ္ေထြးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အုိးလုပ္သူကို ရပ္ပါ လို႕ေျပာေပမယ့္လဲ သူဟာ အခ်ိန္မက်ေသးဘူးလို႕ေျပာၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို သူ႕လက္နဲ႕ပံုေဖာ္ပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို အရမ္းပူျပင္းတဲ့ မီးဖိုထဲကို ထည့္ၿပီးေတာ့ မီးရိႈ႕ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္အရမ္းပူတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ အသားေတြ ေျခာက္ကုန္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ တံခါးကို ထုရိုက္ၿပီး အုိးလုပ္သူကို ရပ္ဖို႕ေျပာေပမယ့္ သူက အခ်ိန္မက်ေသးဘူးတဲ့

ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေဆးေရာင္ေတြျခယ္တယ္။ ေဆးေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကို ရုပ္ပ်က္ေစၿပီးေတာ့ အနံ႕ေတြကလဲ မႊန္ထူေနတာပဲ ကၽြန္ေတာ္လဲ ရပ္လိုက္ဖို႕ေျပာပါတယ္။ သူကလဲ အခ်ိန္မက်ေသးဘူးလို႕ေျပာတယ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ၾကပ္ခိုးစင္ေပၚတင္ၿပီးေတာ့ မိႈင္းတိုက္ပါတယ္။ တစ္ကိုယ္လံုးလဲ မီးခိုးေတြ မႊန္ၿပီးေတာ့ အသက္ရႈၾကပ္လို႕ ရပ္လိုက္လို႕ေျပာေပမယ့္ သူကေတာ့ အခ်ိန္မက်ေသးလို႕ပါတဲ့

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ကို ခံုတစ္ခုေပၚတင္ၿပီး ပြတ္တိုက္ၿပီးေတာ့ မွန္ေထာင္ၿပီး ျပပါတယ္။ မွန္ထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းလွေနတယ္။ ဒါနဲ႕ အိုးသမားကိုေမးလိုက္တယ္။ ဘာလို႕ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းလွတဲ့ အိုးျဖစ္ေနတာလဲေပါ့။

သူကျပန္ေျပာတယ္။ အခက္အခဲေပါင္းမ်ားစြာကို ျဖတ္ေက်ာ္နိုင္ေလေလ အဲဒီအိုးဟာ လွပလာေလေလပဲ။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ သူ႕ရဲ႕ အရည္အေသြးေကာင္းလာၿပီးေတာ့ ျမင္တဲ့သူတိုင္း စြဲမက္စရာျဖစ္သြားၾကတယ္။

ငါတို႕လူေတြလဲဒီလိုပဲ အခက္အခဲမ်ားစြာကို တစ္ဆင့္ဆင့္ ျဖတ္ေက်ာ္လာၿပီးေတာ့ ငါတို႕ကၽြမ္းက်င္မႈေတြ အေတြ႕အၾကံဳေတြ ရင့္က်က္လာၾကတယ္။ ငါတို႕ရဲ႕ အရည္အခ်င္းေတြ လဲ တက္လာၾကၿပီးေတာ့ လူအမ်ားက ႏွစ္ျခိဳက္ၾကတယ္။"

ရုတ္တရက္ ဘုရင္ၾကီးဟာ လန္႕နိုးသြားတယ္။စကားေျပာတဲ့အိုးကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဒီအတိုင္းပဲ။

ေမာင္စိုင္း
www.kanaung.net

လူငယ္ေတြ ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္တယ္

လူငယ္ေတြဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္တယ္ ...

၂၄ ၂ ၂၀၁၄ ေန႔ညက ဥတၱံတားေက်းရြာ စာေပေဟာေျပာပဲြမွာ ဆရာေမာင္စိန္ဝင္း
(ပုတီးကုန္း) ေျပာသြားတာေလးပါ။

ဂ်ပန္ႏုိင္ငံဆုိတာကမၻာမွာမ်ိဳးခ်စ္စိတ္ နိင္ငံခ်စ္စိတ္ စံျပႏုိင္ငံပါ။
ဒီလုိမ်ိဳးခ်စ္စိတ္လူတုိင္းမွာျဖစ္လာေအာင္ က်ဳပ္တုိ႔နိင္ငံလုိ ဆုိင္းဘုတ္ေတြ ေဆာင္ပုဒ္ေတြပဲခ်ိတ္ဆဲြခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။ ဂ်ပန္မွာခ်ယ္ရီပန္းေတြပြင့္တဲ့အခ်ိန္ ပန္းၾကည့္ပဲြလုပ္တယ္။ ေက်ာင္းေတြပိတ္တယ္။ ဒီလုိပဲသစ္ေတာၾကည့္ပဲြ ျမစ္ၾကည့္ပြဲ ဖူဂ်ီေတာင္ၾကည့္ပြဲေတြလုပ္တယ္။

ဆရာဆရာမေတြကတပည့္ေတြကုိေခၚသြားတယ္။ မိဘေတြကခေလးေတြကုိေခၚသြားတယ္။ ဟုိေရာက္ရင္ ခေလးေတြကုိေပးေဆာ့တယ္။ မုန္႔ေတြေႂကြးတယ္။ ခေလးေတြအရမ္းေပ်ာ္တာေပါ့။
ၿပီးေတာ့မွဆရာမေတြကေမးတယ္။ သားတုိ႔သမီးတုိ႔ေပ်ာ္ၾကလားေပါ့။ ခေလး
ေတြကေပ်ာ္တာတယ္ေပါ့။ ဒီေတာ့ဆရာေတြကထပ္ေမးတယ္။ ဒီပန္းပင္ေတြ ဒီသစ္ေတာေတြ ဒီျမစ္ႀကီးေတြ ဒီဖူဂ်ီေတာင္ႀကီးေတြ မ႐ွိေတာ့ရင္ ကေလးတုိ႔ေပ်ာ္ပါ့မလားေပါ့။ ဒီဟာေတြအၿမဲ႐ွိေနေစခ်င္လားေပါ့။
ကေလးသဘာဝအၿမဲ႐ွိေနေစခ်င္တယ္ပဲေျဖၾကတာေပါ့။ ဒီေတာ့ဆရာေတြကထပ္
ေမးတယ္။ မင္းတုိ႔အၿမဲ႐ွိေနေစခ်င္တာေတြကုိ တစ္ျခားႏုိင္ငံက တစ္ျခားလူမ်ိဳးေတြ လာၿပီးလုယူမယ္။ ဝယ္ယူမယ္ဆိုရင္ေရာလုိ႔ေမးေတာ့ ကေလးေတြက မေပးဘူး ႐ိုက္ထုတ္မယ္ ေမာင္းထုတ္မယ္။ ဒါမ်ိဳးေျဖၾကမွာပဲေလ။

အဲဒီလုိ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက သစ္ပင္သစ္ေတာေတြ ျမစ္ေတြ ေတာင္ေတြကစၿပီး
ကုိယ့္လူမ်ိဳးကုိယ့္ႏုိင္ငံကုိ ႏွလုံးသားထဲ စြဲစြဲၿမဲၿမဲ ခ်စ္တတ္ေအာင္သင္ခဲ့ၾကတာတဲ့။

အဲဒီကေလးေတြႀကီးလာလုိ႔ အရာ႐ွိပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လုပ္ငန္း႐ွင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္ခုခုျဖစ္လာခဲ့ရင္ သစ္ေတာေတြ ေတာင္ေတြ ျမစ္ေတြ သယံဇာတေတြကုိ တစ္ျခားႏုိင္ငံ
ေရာင္းစားမယ့္လူေတြ ဘယ္ေတာ့မွမျဖစ္လာႏုိင္ေတာ့ဘူးတဲ့။

ဒါေလးဖက္ၾကည့္ၿပီးသေဘာက်ရင္ တစ္ျခားသူေတြလည္း ဖတ္ရေအာင္
Share ေပးလုိက္ပါ။

— Ko Aung Lwin

ေမ်ာက္ေထာင္ေခ်ာက္

ေမ်ာက္ေထာင္ေခ်ာက္

အာဖရိကက လူေတြအသံုးျပဳတဲ့နည္းလမ္းေလးပါ။တြတ္ပီကာတြန္းထဲမွာလဲ ပါဖူးပါတယ္။ဒါေပမယ့္ သိပ္ေတာ့မတူပါဘူး။

အရင္ဆံုး အုန္းသီးတစ္လံုးကို ေမ်ာက္လက္၀င္နိုင္ေအာင္ အေပါက္ေဖာက္ရပါတယ္။ၿပီးရင္ေတာ့ အထဲကို အေပါက္ေလာက္အရြယ္အစားရွိတဲ့ လင္းလက္ေတာက္ေျပာင္တဲ့ ေက်ာက္ခဲတစ္မ်ိဳး(အာဖရိကတြင္ေတြ႕ရသည့္ ေက်ာက္အရိုင္းတံုး)ကို ထည့္ထားရပါတယ္။ၿပီးရင္ေတာ့ သစ္ပင္မွာ အဲဒီအုန္းသီးကို တြဲေလာင္းခ်ိတ္ခဲ့ရပါတယ္။

ေမ်ာက္ေတြက အလြန္စူးစမ္းတတ္ပါတယ္။သူတို႕က အုန္းသီးကိုေတြ႕ေတာ့ အထဲက အေပါက္ထဲကို ေခ်ာင္းၾကည့္ၾကပါတယ္။အထဲမွာ လင္းလက္တဲ့ ေက်ာက္ခဲေလးကိုေတြ႕ေတာ့ လွမ္းၿပီးဆြဲယူေတာ့တာပါပဲ။

အထဲကေက်ာက္ခဲကို ကိုင္ထားၿပိးေတာ့ ဆြဲထုတ္တဲ့အခါမွာ လက္ကၾကပ္ေနၿပီးေတာ့ ဆြဲထုတ္မရျဖစ္ေနပါတယ္။အဲဒီေတာ့ ေမ်ာက္ကေအာ္ဟစ္ပါတယ္။အဲဒီအခ်ိန္မွာ မုဆိုးေတြေရာက္လာၾကပါတယ္။

ေမ်ာက္က အမ်ိဳးမ်ိဳး ေအာ္ဟစ္တယ္၊လက္ကိုထုပ္ဖို႕ ႀကိဳးစားပါတယ္။ဒါေပမယ့္ သူလြတ္ေျမာက္ဖို႕အတြက္ ဒီတန္ဖိုးမရွိတဲ့ေက်ာက္ခဲကိုလႊတ္ခ်ရမယ္ဆိုတာကို သူမေတြးမိပဲ ေက်ာက္ခဲကို ဆုပ္ကိုင္ရင္း လက္ကိုဆြဲထုတ္ပါတယ္။ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးေတာ့ မုဆိုးရဲ႕ရိုက္ခ်က္နဲ႕ ထိုေမ်ာက္ေသဆံုးရပါတယ္။ေမ်ာက္က ေသသြားတာေတာင္ လက္ထဲကေက်ာက္ခဲကို ဆုပ္ကိုင္ထားပါေသးတယ္တဲ့။
ဒီအျဖစ္အပ်က္ေလးကို သိေစခ်င္လို႕ေျပာျပတာမဟုတ္ပါဘူး။ဒီအျဖစ္အပ်က္မွာ သင္ခန္းစာေလးတစ္ခုပါပါတယ္။ဖတ္ရႈရင္းနဲ႕ ျမင္တတ္ၾကပါေစ။

ေမာင္စိုင္း
www.kanaung.net