ေမတၱာအခါ ဘာဝနာ ပြားၾကမ်ားေဝေန

• ေမတၱာအခါ ဘာဝနာပြားၾကမ်ားေဝေန

ေလာကတခြင္း ဂုဏ္ခ်ိန္လင္းလို ့....

ဘဂဝါအရွင္ တို ့ဘုရားသခင္သည္.....

တို ့မ်ားမႏုသ လူစင္ၾကြတို ့အား.......

သဒၵါေရွ  ့ထား ေမတၱာတရား......

ေဟာ္ေဖာ္ၾကားခဲ့

လျမတ္ဝါေခါင္ ျပည့္ခါေညာင္ဝယ္.....

အသြယ္သြယ္သန္း လင္းေရာင္လမ္းကို...

နိမၺာန္ျမန္းဖို ့ မိန္ ့ျမြက္သြမ္းခဲ့ေပသည္.......

ဝိမုတၱိကာလ တစ္ျပန္က်လို ့.......

မ်ားတို ့တစ္ေတြ ဘာဝေနကို.....

စီးျဖန္းကုတ္ကုတ္ အဟုတ္လုပ္ေလ..............

အပုပ္ရုပ္ေဆြ ခင္ကာမေနလင့္......

ယူငင္ကာစီး မဂ္ေဖာင္ႀကီးကို.....

ေလးပါးသစၥာ သိျမင္ကာျဖင့္....

ရုပ္နာမ္သြယ္သြယ္ ခြင္းဖယ္ျမင္ေစ......

ခ်စ္သားေဆြတို ့ ေမတၱာေထြးလို ့ေပးခဲ့ၿပီ.....

ေဝးဖို ့မရည္ နိမၺာန္ဆီ.....

တို ့ေဆြညီေနာင္ မယ္ေမာင္မ်ားတို ့......

အသိအလင္း ဥာဏ္နဲ ့ခြင္းလို ့.....

ပြားၾကေမေတၱမ်ားေဝေနကို......

ေဆြေတာ္မ်ား ကုသိုလ္ပြားဖို ့

မင္ရည္ကနုတ္ ေရးထုတ္ပါ၏....

ရင္ခုန္ရသူ

အေမ့သား

ေတာင္ႀကီးဖဝါးေအာက္ဆိုတဲ့စကား

ၾကားဖူးမွာပါအေမ

ေတာင္ႀကီးဖဝါးေအာက္ဆိုေပမဲ့

ေတာင္သိပ္ႀကီးေတာ့ဖဝါးေပါက္

ဆက္မေလွ်ာက္နိုင္ေတာ့ဘဲ

ဘဝဆိုတဲ့လမ္းေဘးထိုင္ေနသူေတြ

အနႏၲရွိေနၾကတယ္အေမ.......။



လႈိင္းႀကီးေလွေအာက္ဆိုတဲ့စကား

ၾကားဖူးမွာပါအေမ

လႈိင္းႀကီးေလွေအာက္ဆိုေပမဲ့

လႈိင္းသိပ္ႀကီးေတာ့ေလွေမွာက္

လိုရာမေရာက္ပဲ

ေလာကဓံလႈိင္းေအာက္နစ္ျမဳပ္သူေတြ

ေရတြက္မရရွိေနၾကတယ္အေမ.......။



လႈိင္းသိပ္မႀကီးေပမဲ့

ေလွေလွာ္ရင္းတက္က်ိဳးၾကမၼာဝဲဂယက္ဆိုးက

ေရွ႕တိုးမရနိုင္သူေတြအသေခ်ၤပါအေမ.....။



ေတာင္ႀကီးလို႔ဖဝါးေပါက္

တရြတ္ဆြဲေလွ်ာက္မယ္အေမ

ပန္းတိုင္ေရာက္မွေမွာက္ခ်င္ေမွာက္ပါေစ

လႈိင္းႀကီးလို႔ေလွေမွာက္ေရေအာက္ေရာက္လွ်င္

ဇနကၠထုံးနွလုးံမူမယ္

ပန္းတိုင္ေရာက္မွႏြမ္းယိုင္ေမွာက္ပါေစ.....။



ေလွေလွာ္တုန္းတက္က်ိဳး၊လက္ထိုးၿပီးေလွာ္မယ္

ၾကမၼာဝဲဂယက္တြင္၊ဇြဲတင္းလို႔ဆင္းမယ္

လြတ္ကင္းေက်ာ္လႊား၊ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားမယ္အေမ.....။


အေမ့သိကၡာ၊သားသိကၡာအတြက္

ဘဝဆိုတဲ့စခန္းလမ္းဘယ္ေလာက္ဆိုးဆိုး

ဇြဲကိုဆင့္တိုး၊လုံးလၿဖိဳးလို႔ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္မယ္

အေမ့သိကၡာခ်မယ့္သားဆိုးဘဝ

လုံးဝမေရာက္ေစရဘူးအေမ.......။


ေလးစားလွ်က္

ရင္ခုန္ရသူ

ေဆာင္းမနက္ခင္း

ေဟမာန္အစ

ႏွင္းျမဴလွ

ယုယဆင္းသက္ျပန္။


ေနျခည္ကေႏြး

ေလႏုေအး

ေဆာ့ေသြးတိုက္ခတ္ျပန္။


အာရုံမနက္

လမ္းမထက္

ေျပးလတ္မ်ားစြာလူ။


ေရာ္ရြက္တို ့ေပၚ

ေငြနွင္းေသာ္

ေလွ်ာက်စီးဆငး္ရုိရဲျခင္း။


ေရာင္နီလာလု

မိုးတိမ္စု

ၾကည့္ရွဳမညီးပါ။


ကန္ေရထက္ဝယ္

ေရေငြ ့ျခယ္

ရွဳဖြယ္လွေပဟန္။


ဒီေဆာင္းမနက္

ျမင္ကြင္းစက္

လင္းလက္လွေပျပန္။


ေလးစားလွ်က္

ရင္ခုန္ရသူ

***+ခရီးသြားတို႔တေတြ+***

ခါေႏြဆန္းစ၊ျမဴစိုင္လွရယ္

မုတ္သုန္ငယ္ျဖဴး၊ေႏြဦးေလေျပ

ရူးေထြေထြသန္း၊ဘယ္ညာလွမ္းကာ

သံသာဥဩ၊ဂ်ိဳးသံေနွာလို႔

ေခြ်းစို႔စို႔ျဖင့္၊သြားလင့္လႈပ္ရွား

ခရီးမ်ားထြင္၊ဘဝတြင္ဝယ္

ေႏြနွယ္ပါလား။

မာယာမ်ားလွ၊ေလာကထဲမွာ

ဘယ္ေသာင္ကိုလွမ္း၊ဘယ္ကမ္းကပ္ေစ

ေဖြရန္မလုိ၊ဒုကၡကိုကား

ေတြ႔ညားၿမဲသာ၊လူ႔ဘဝမွာ

အိုနာေသေဘး၊ထြက္ေျပးမလြတ္

မခြ်တ္ရြန္းပါ၊ၾကဳံရမည္သာ။

ႀကဳံမလာခင္၊တို႔ေဆြၾကင္မ်ား

စိတ္ထားျဖဴစင္၊မဂၢင္စီးရန္

ဒါနံသီလံ၊ဘာဝနံစ

ပြားၾကကုတ္ကုတ္၊မဆုတ္နစ္စြာ

က်င့္ခါပါမွ၊အပၸါယ္မက်

နိဗၺာန္ရမည္၊ျဖစ္ေပသည္တည္း

ခရီးလမ္းမွာ၊ႏြမ္းရွာေစမူ

ေဖးမကူတတ္၊တို႔တရားျမတ္

းပြားလတ္ခ်စ္အေဆြ။

ေလးစားလွ်က္

ရင္ခုန္ရသူ

***ဖုန္းေမာင္အလြမ္းမယ္သို႔ကမ္းစာ***

ေဟမာန္လဝယ္၊ျမဴနွင္းငယ္ျဖင္႔

တင့္တယ္ေပဟန္၊နန္းယုဂန္စြန္း

ေနျခည္သြန္းရယ္၊ရြန္းရြန္းငယ္ေပၚ

ေဆြငယ္ေဖာ္ရယ္၊ရင္ဝယ္ေမွ်ာ္တမ္း

ရည္ေရာ္လြမ္းလို႔၊ေဝးသူမို႔ပိုင္

ဗ်ာဖို႔လို႔ယိုင္၊ေရႊလည္တိုင္ငယ္

မႈိင္မႈိင္ရယ္လူး၊အသဲဦးညွာ

ျမသက္လွ်ာကို၊ရင္မွာရႈိက္ငုိ

ေတာျမိဳင္ညိဳလယ္၊ဘယ္ကိုရယ္မွန္း

ဖုန္းေမာင္လြမ္းရ၊မွန္းစမပီ

ေရႊရင္စည္ကြဲမတတ္ေသာ္။

ေဝယံစမယ္၊ေရႊစံပယ္ငုံ

သင္းတယ္ရနံ႔၊လြင့္လြင့္ပ်ံ႕စြာ

ဝင္းဖန္႔မ်က္နွာ၊လပမာနွယ္

ေလသာျပဴတင္း၊သူ႕ရုပ္ဆင္းကို

အလင္းေရႊအို၊လေရာင္ျပိဳခါ

ဝင္းစိုစြာတည္း၊ရႈမၿငီးပါ

ျမသီးျမငုံ၊ဝန္းရံစုံလုိ႔

ရင္ဖုံမွာသမ္း၊ေရစိမ့္စမ္းနွယ္

ေအးခ်မ္းစြာပ၊အၿပဳံးလွသည္

ေရႊပင္စည္ခဲမတတ္ေသာ္။

ေရြရံလွႂကြယ္၊နွမငယ္ကို

ေအာင္သြယ္နွယ္ျပဳ၊မယ္ေထြးနုကို

ေပါင္းစုေဝျဖာ၊ေရႊေပလႊာထက္

မင္စာျခယ္ကာ၊ဆင့္သီကာကမ္း

ေဝဒနာလြမ္း၊ျမစ္ယံကမ္းမွာ

ေထြလွ်မ္းစိတ္စဥ္၊ေမွ်ာ္ေတြးယွဥ္ကာ

ေငြစင္စနွယ္၊နွင္းထုလယ္မွာ

ေသြဖယ္မၿပီး၊စစ္ခရီးနယ္

ခ်စ္ၾကီးသူေမာင္၊လြမ္းေျပေအာင္ကြယ္

စာေဆာင္ရယ္နွင္း၊စစ္တလင္းမွာ

ေဆြခင္ညီတြဲရမတတ္ေသာ္။

ေလးစားလွ်က္

နတ္သွ်င္ေနာင္

Watch "နတ္သွ်င္ေနာင္ (Covered by Nai Oo)" on YouTube

ဥာဏ္ႀကီးရွင္

တခါကရြာတစ္ရြာမွာ
ေမာင္လွေဖဆိုတဲ့လူတစ္ေယာက္ရွိတယ္
သူဟာေန႔စဥ္နဲ႔အမွ်
သူ႕ရဲ့မုတ္ဆိတ္ေမြး(ေမးေစ့ေမြး)ေတြကိုကိုင္ေနတတ္တယ္တဲ့
.အဲ....တစ္ေန႕ေရာက္ေတာ့ရြာသူႀကီးကရြာထဲထြက္လာတယ္
သူႀကီးကေမာင္လွေဖကိုျမင္ေတာ့တခုစဥ္းစားမိသြားသတဲ့
"အင္း...ဒီေကာင့္ကိုၾကည့္ရတာစီးပြားေရးအျမင္ရွိမဲ့ပုံပဲ"ဆိုၿပီးအိမ္ျပန္သြားတယ္
အိမ္ေရာက္ေတာ့သမီးကိုေမာင္လွေဖနဲ႔လက္ထပ္ဖို႔နားခ်တယ္
သမီးကလည္းမိဘစကားနားေထာင္လိုက္တယ္ေပါ့
ဒါနဲ႔ေမာင္လွေဖနဲ႔သူ႔သမီးကိုေနရာခ်ထားေပးလိုက္တယ္
ေမာင္လွေဖကလည္းထုံးစံအတိုင္းမုတ္ဆိတ္ေမြးေလးသပ္ကာသပ္ကာနဲ႔ေပါ့
အင္းသူႀကီးကလဲသူ႔ကိုစီးပြားေရလုပ္ဖို႔
အရင္းနီးထုတ္ေပးလိုက္တယ္
ဒါလဲမရေသးဘူးေမာင္လွေဖကသပ္ေနတုံးပဲသူ႔အေမြးေလးကို(မုတ္ဆိတ္ေ
မြးပါ)
သူႀကီးကလည္းေအာ္...ဒီေကာင္ငါေပးတာနည္းလို႔ထင္တယ္ဆိုၿပီးထပ္ေပးတယ္ေလ
ဒါလည္းလွေဖကထံုးစံမေပ်ာက္ဘူးဗ်
ဒီခါသူႀကီးကအင္း...ဒီေကာင္ဘယ္ေလာက္ေတာင္ႀကီးတဲ့စီးပြားေရးလုပ္ခ်င္ေနတာပါလိမ့္
ေမးၾကည့္ဦးမွပဲဆိုကာ
ဟ..လွေဖရဘာလုပ္ငန္းလုပ္ဖို႔ဒီေလာက္စဥ္းစားေနတာကြ
ဒီေတာ့လွေဖက
က်ေနာ္စဥ္းစားေနတာဗ်
က်ေနာ့ေခါင္းကဆံပင္ေတြရဲ့အျမစ္ေတြက
ဒီေမးေစ့ကမ်ားထြက္လာသလားလိုဗ်တဲ့ေလ

(သူငယ္ခ်င္းတို႔ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ)

ရင္ခုန္ရသူ

လူပ်ိဳႀကီး

လူပ်ိဳႀကီးလူပ်ိဳႀကီးနဲ႔ေခၚပါမ်ားလာေတာ့စိတ္ထဲကမလုံတလုံျဖစ္လာတယ္ဗ်ကိုယ့္ဖာသာတစ္ကိုယ္တည္းအေဖာ္မစုံတာဘယ္သူထိခိုက္ေနလို႔လဲဗ်ာအင္းသည္လိုေျပာလိုက္ေပမဲ့ဟဲဟဲးးးးမိန္းမေလးေတာ့ယူခ်င္ေသးတယ္ဗ်ဒီလိုစိတ္ကူးျပန္ေတာ့လည္းႀကိဳက္မည့္သူကမရွိအခက္ႀကဳံၿပီဒါမွအင္းတစ္ေယာက္ေလာက္ေတာ့ရွာမွရမယ္အယ္ဒါနဲ႔ဘယ္သူ႕ကိုေတာ္ေကာက္ရမလဲစဥ္းစားဆန္းအင္းစဥ္းစားရင္းနဲ႔အျပင္းဖ်ားျပန္ၿပီဘာလို႔လဲသိလားဟင့္...ဟင့္ငိုခ်င္တယ္သားရဲ့ဖူးစာဖက္ကေခၚေနတယ္ေလအသံေလကသာယာလိုက္တာအုဝဲ....အုဝဲ.,နဲ႔ေလ

(ရယ္ရႊင္ေပ်ာ္ပါေစ)

ရင္ခုန္ရသူ

ခ်စ္သူ

ခ်စ္ သူ....ေက်းငွက္ကေလးေတြေတာင္

ေတးသံၿမိဳင္ၿမိဳင္သီၾကဴးေနၾကၿပီ

အာရုဏ္ဦးကိုေစာင့္လို႔ႀကိဳေနၾကၿပီ။

ခ်စ္သူ...အေရွ႕ရပ္ဆီမွကိုသူရိန္လည္း

သူ႕ရဲ့တစ္ေန႔တာဝန္ေက်ပြန္ဖို႔

တစစနဲ႔ေပၚထြက္လာေလၿပီ။

ခ်စ္သူ....ပုထုဇဥ္လူသားတို႔လည္း

ဝမ္းခါးအတြက္လုပ္ငန္းဝင္ရန္

နိုးထ၍ေနၾကေလၿပီ။

ခ်စ္သူ....အရာတိုင္းသည္

ကိုယ္စီကိုယ္စီတာဝန္ေတြ

ထမ္းေဆာင္ေနၾကေလၿပီ။

ခ်စ္သူ....မင္းအိပ္ေနဆဲလား

မင္းနိုးထသင့္ၿပီ

မင္းရဲ့တာဝန္ေတြေက်ပြန္ေအာင္

ထမ္းေဆာင္သင့္ၿပီ။။

(အနာဂါတ္သို႔ရည္ေမွ်ာ္ျခင္း)

ရင္ခုန္ရသူ

လိပ္ျပာငယ္ေလးသိေစခ်င္

ေမႊးရနံ႔တို႔ေလအေဝွ႔မွာ

ထံုသင္းႀကိဳင္စြာလွေနရွာ

တင့္တယ္ရႈေမာ

ပန္းခင္းေတာဝယ္

လူးလြန္႔ေခါက္တုံ

လမ္းသြယ္စုံေအာင္

လွည့္ကာနမ္း႐ႈိက္

ပန္းတစ္သိုက္ကို

အိုလိပ္ျပာငယ္

ပန္းမ်ားထဲဝယ္

အႏၲရာယ္ရွိေသာ

အဆိပ္ပန္းႏွင့္

ဆူးတို႔ဝန္းရံ

ပန္းဖိုးတန္မ်ား

ရွိေနသားဟု

ႏိွဳးေဆာ္သတိ

ေပးလိုက္ပါ၏

လိပ္ျပာငယ္။။

(အခ်စ္စစ္ပါေစ)

ရင္ခုန္ရသူ

လြမ္းသူသိေစ

ေဟမာန္ကေနွာင္း၊ရာသီေျပာင္းမယ္

ထေနာင္းပြင့္တို႔၊ေျမသုိ႔ခၿပီ

ေရႊဂ်ိဳးျဖဴစုံ၊ကူပုံရယ္ဆန္း

အလြမ္းခန္းကို၊ဖြင့္လိုျပန္ေပါ့

ေႏြတစ္ေက်ာ့သို႔၊ေရာက္လို႔လာၿပီ

ေရာ္ရည္မွန္းဆ၊လြမ္းရၿပီ။

ေဝယံကေၾကာင္း၊ဇာျခည္ေနွာင္းရယ္

သတင္းရယ္ေဝး၊စာေခြေလးလည္း

က်ိဳးၿပီေခါက္ရုိး၊စထက္တိုးတာ

ေဝဒနာလြမ္း၊အသည္းကြ်မ္းလု

ခ်ယ္ရီရယ္ဖူး၊ေလအလူးမွာ

သင္းရနံ႔ျဖာ၊ေတာင္တန္းျပာနဲ႔

ေဗြသီလွ်မ္းျမ၊လြမ္းရၿပီ။

(အျဖည့္ခံရတု)

ေလးစားလွ်က္

ရင္ခုန္ရသူ